گذشت اون روزها. درسته استرس دارم ولی میدونم که این هم میگذره.هیجان دارم. خوشحالم. میترسم. دارم میرم به سمت چیزی که سابقا تجربش نکردم.برای من این اتفاق دوست های جدید، تجربه های جدید، موفقیت های جدید و خوشحالی های جدید رو به همراه داره.نمیخوام نفرین کنم ولی دوست دارم بعد از من کسالت اور ترین و رومخ ترین روزهارو داشته باشید؛ یه تیکه از وجودم مدام برای انتقامِ از شما سناریو میچینه، اما خودم؟ خودم نهوایمیسم نگاه میکنم که همدیگه رو میخورید. + نوشته شده در  پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۲ساعت 2:14  توسط گوجه  | 

پست ترینی. بمون توش و بمیر همونجا، من کسی نیستم که درت بیارم احمق.

ای بابا دیدین تبریک نگفتم؟